چون سیگار

          در میان لبهایت دود می شوم

لبت شیرین

          کامت تلخ

می رقصم

        می رقصم

                می رقصم

                           می .....

من به هر سازت می رقصم

گریه می کنی

           دود می شوم

گریه می کنی

         گریه می کنی

                  گر.....

و من در کنار خاکسترم

                            خفته ام                

سال طغیان بر من گذشت

و من در میان آن همه دیوانگی

 آبستن خود شدم

 در انتظار تولدم

درد زایش

           در مغزم فریاد می کشد

و گذر لحظه ها را در رگهایم

                              آه می کشم

بر سر دو راهی نشسته

                          روزها را چوب خط می زنم

یا سر زا خواهم رفت

و یا دوباره متولد خواهم شد

 فرزند طغیان می شوم

مادرم اراده

......

 

 

آن روزها یادش به خیر

                 که تو برای گیسوانم می سرودی

و من از آن پس

                سر در گیسوانم فرو می بردم

                        تا یاد تو را جستجو کنم

((کوچه های کهنه

  بوی کاهگل

   حرارت نگاهت

    دستان گرمت

   و حسرت آن بوسه جا مانده

     ....))

همه در عطر گیسوانم

                          پنهانند

و امروز که

گیسوانم را قیچی میکنم

         دیگر دستم به رویاهای دور نمی رسد

و برای همیشه

              از تو دورخواهم شد

 

نخواستم اشکامو ببینی
                 که جای آب
                      پشت سرت می ریختم
نخواستم پاهات بلرزه
         آخه نقش پاهات
                       توی چشمام
                                پر قدرت حک شده بود
و چشمای پر نشاط من بود که تو را
                       راهی قصه های عشقمون کرد
پاهات لرزید
           چشمای نمناکم
                        به پاهات میخ شده بود
((افسارم را به کجا میخ می کنی؟
                                  پیام آور آزادی))
این فریادی است
                       که همه شیشه ها را می لرزونه
حتی
                      شیشه های دل سنگیت را!!!!

وای چه روز بدی یه حس بد ته دلم را چنگ میزنه

از اون روزاست که از خدا مرخصی می خوام

ولی

دارم دیونه می شم

می خوام گریه کنم ولی اشکی ندارم

کاش مشد دنیا متوقف میشد و منبه زندگی تک تک ادما سرک می کشیدم و مثه بابا نوئل یه هدیه به اونایی که نیاز دارن می دادم،شاید دلم آروم می گرفت

بسه،!!!!

مردی که تا ۹۰ سالگی زنها را فقط به چشم وسیله ای برای ارضای نیازهای جنسی می دانست تا از طریق ان ضعفها و کمبودهای خود را فراموش کنه متوجه عشق در وجودش می شه و اون که جز شهوت به چیزی فکر نمی کرده،شبهای طولانی را در کنار دختر بچه ای عریان وخفته صبح می کرده بدون اینکه با اون آمیزش کند!!!!

جایی از داستان از قول پیرمرد این جمله گفته می شه((رابطه جنسی دلخوشی آدمی است که عشق را پیدا نکرده))

به این فکر می کنم که چقدر از ما آدمها با گرمای عشق واقعی وارد رابطه جنسی می شیم وچقدر از این رابطه ها از سر اجبار و نیاز بر قرار نمشن؟

به نظر من احمقهایی که از عشق دوری می کنندو به تقدس آن ایمان ندارندهمان بهتر به رابطه جنسی با کسی که فقط نام همسر را برایشان یدک می کشند دلخوش کنند....

-نوجوانان نسل من چنان به زندگی ولع داشتند که با جسم وجان خیال پردازی راجع به آتیه را به فراموشی سپردند،تا واقعیت خشن به آنها آموخت آینده آنطور نبود که در رویا میدیدند و در نتیجه دلتنگی و حسرت گذشته را کشف کردند-

                                          ((  برگرفته از متن کتاب  ))

جوری زندگی می کنم که اگه کسی از زندگی ام خارج شد اون ضرر کرده باشه نه من

تو مسیر دنبالت راه افتادم

                       انگار نبودی

                                  ولی نشونه هات بود

هر لحظه بهت نزدیکتر می شدم

                    بوت را حس می کردم

                                        بودنت را

خودمو بهت می چسبوندم

                           م م م م ....

                                   بهت پناه می آوردم

گرمای احساست

                 منو دنبالت می کشوند

اگه جا می موندم

               حتما تبدیل به کوه یخ می شدم

یه جایی گفتی:

                      <<همه چیز دست تو ِ>>

به دستام نگاه کردم

                    چقدر خالی اند!!!

با دست خالی

               هنوز دارم میام

چقدر کنجکاوانه به مسیرنگاه می کنیم

.......!!

............!!

....................!!

                              این مسیر دو راهی هم داره؟؟؟؟؟

شاید باورتون نشه که من چقدر خنگ شدم و دلیل غیبتم چی بود!!!!!

فکر کن که من رمز عبورم را فراموش کرده بودم خیلی با مزه است نه؟

تا اینکه امروز در طی یک عملیات انتهاری یادم افتاد

خوب حالا بیشتر می نویسم.

کلی دختر خوبی شدم اینقدر درس می خونم ،تازه با یه دکتر روانشناس اشنا شدم که کلی منو تشویق کرده البته خیلی وقتم کمه

واسه همین باید بیشتر تلاش کنم ولی واقا عاشق مبحثای روانشناسی ام امیدوارم که قبول بشم

یه عالمه ایده واسه تحقیق دارم !!!

تو دفتر جهاد دانشگاهی که بودم یه دختری داشت مقاله مینوشت راجع به سکس،و اونجا بود که همه ما راجع به این قضیه بدون اینکه به بد بودنش فکر کنیم کاملا علمی راجع بهش بحث کردیم

منم ایده هامو دادم مخصوصا از نظر آماری ...

خلاصه اینکه افتادم تو یه مسیر علاقه ام..

واسم دعا کنید

 

خیلی ساله که دلم میخواد قرآن را با معنی به طور کامل بخونم ولی هیچ وقت نشده به هر دلیل.....!!!

ولی امسال یه کاره قشنگی که باعث اش یاسمن بود را آغاز کردیم یعنی ۳۰ نفری هر شب یه دور قران را ختم کنیم و چون کاره گروهی هست اش نمیشه ازاش فرار کرد...ولی خیلی خوبه خیلی تاثیر داره .

اعجاز بودن قران را حس کردم اینکه من حتی یه خط متن عربی را هم نمی تونم بخونم ولی قرآن با وجودی که متن سختیه خودش خونده میشه, تو نیستی که میخونی دلت اونو پیش می بره و معنی اش هم که ....

دیگه تو این مدت کلاس زبان هم می رم ولی زیاد راضی نیستم تازه با استاده دعوام هم شد و حالا افتادم باش تو کل کل که فقط انگلیسی حرف بزنم خوب خودش خوبه باعث می شه بیشتر پیشرفت کنم....

روانشناسی ,همون رشته ای که منو با خودش می بره و نیازی نیست من به زور دنبالش برم،خوندنش بهم لذت میده خوبه...

خوب دیگه همین !!!

خوب من هم مجبور شدم بلاخره بعد از کلی خر چرخی به آدمیت رو بیارم

حدود دو ماه است که سرِکار میرم یه جورایی وقت سر خاروندن هم ندارم همش در حال دویدن هستم شب که سرم را رو متکا میزارم بیهوش می شم ،خلاصه دارم از جوانی نهایت استفاده را میکنم....

می خوام تغییر رشته بدم رشته روانشناسی یعنی همون گمشده من واقعا دوست دارم با یه دکتر اشنا شدم که کلی منو راهنمایی کرده و خیلی پیگیر کارمه بهم امید داده،خلاصه که افتادم تو زندگی و شنا می کنم فقط امیدوارم غرق نشم....

خلاصه اینکه خیلی وقت کم میارم به یاسمن می گم کاش شبانه روز ۴۸ ساعت بود می خنده و میگه خوب کمتر بخواب ...شرمنده این یکی رو بیخیال هرکار کنم باید خوابم تنظیم باشه کلی زور زدم عادت شب زنده داری از سرم بیفته ولی کم خوابی نونو..

سعی میکنم زود به زود اپ کنم ولی قول نمی دم(می دونم تو دلتون گفتید خوب به درک)

 

 

ادمی که خودش را دوس نداشته باشه نمی تونه دیگران را هم دوست داشته باشه

عشق را از ((عشقه))گرفته اند.گیاهی که در باغ در بُن درخت پدید می اید و در درخت پیچد .همچنان می رود تا همه درخت را فرا گیرد چنانش در شکنجه کشد که در رگ درخت ،نم نماند تا آنگاه که درخت خشک شود .درخت وجود انسان هم چون بالیدن آغاز کند ،نزدیک کمال رسد ،عشق از گوشه ای سر بر اورد و خود را در او پیچد ،تا به جایی رسد که هیچ نم بشریت در او نگذارد.آری عشق اگر چه جان را به عالم بقا میرساند ،اما تن را به عالم فنا می کشاند .زیرا که در این جهان هیچ چیز طاقت بار عشق را نتواند داشت.

 

حدیث از مطرب و می گوی و راز دهر کمتر جوی

که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را  

متاسفم که سال ۸۵ تموم شد

سال۸۵ پر صدا رفت

ولی سال ۸۶ اروم بی صدا و در نهایت آرامش در زد

چقدر لطیف

انگار راستی  راستی بزرگ شدم!

قناریا واسم آواز می خونید؟

ستاره ها واسم چشمک می زنید؟

جاده ها منو مهمون می کنید؟

زندگی را با روح تجربه می کنم

.......

 

کنکور را هم دادم

 دوباره تکرار تکرار ی ها

کی دیر شد

ساعتو نگاه کرد گفت :

                    یه دقیقه بعد از اینکه زود بود!

دیر شد!

     پنجره های آهنی تو گوشم زنگ زدند

دوازده بار توی مغزم کوبید

                                   ساعت دیوار

دوازده با دیر شدن را به رخم کشید

                                   پایان روز 

دنگ ،دنگ ،

         دوازده بار

                  دنگ ،دنگ،دنگ

من...

    منگِ منگ

کی دیر شد!

            پنجره ها تو گوشم زنگ زدند

                                    دنگ ،دنگ

زنگار ِروی پنجره

            بوی الرحمن

                      صدای نیستی

اونهمه دل دل کردن

                     نصیبم اینهاست

می گم

دیگه از فردا دیونه می شم

ولی نمی شم!

فردا کِش میاد

عاقلیت دست از سر ما بر نمی داره

کی دیر شد

          زنگ پنجره

                 بوی الرحمن

                      صدای نیستی

دنگ ،دنگ،دنگ.........

 

اونقدر دلبری میکنم

تامعشوقه زمین شوم 

شاید مرا در آغوش گیرد